مىآمرزد « 1 » ، و به همين جهت هم خداوند آن را بر ساير گناهان مقدّم نموده است و سپس به مسأله نيكى به پدر و مادر اشاره مىنمايد و بايد دانست ( عاقّ والدين ) بزرگترين گناهان كبيره بعد از شرك است . همانطور كه احسان به آنها بعد از مسأله توحيد واجبترين واجبات است و اين تعبير و كنار هم آوردن اين دو مسأله ( توحيد و نيكى به پدر و مادر ) در موارد ديگرى نيز در قرآن آورده شده « 2 » ، و علّت اهتمام قرآن كريم به اين مسأله اهميّت رابطهء خانوادگى و ارتباط ميان والدين و فرزندان است كه اساس جامعهء انسانى مبتنى بر آن مىباشد ، اگر اين رابطه مختّل شود عاطفهء انسانى ضايع شده و شيرازهء اجتماع از هم گسسته مىشود ، لذا روش اسلام همواره بر حفظ و تحكيم اين رابطه جريان دارد ، چون خانواده هستهء تشكيل يك جامعهء صالح است كه مىتوانند تشكيل يك امّت واحده را بدهند ، به همين دليل هم غير مسلمانان در صدد از بين بردن اين رابطه و نابود كردن اساس خانواده در جوامع هستند تا مردم به جاى قرار داشتن و اجتماع بر يك اصل واحد ، متفّرق و پراكنده شوند و وحدت ميان آنها تحقّق نيابد ، چون وحدت مسلمانان به ضرر آنهاست . و اينكه حكم اختصاصى در مورد دوران پيرى و كهولت پدر و مادر را بيان نموده به جهت آنست كه پدر و مادر در آن دوران سختترين وضعيّت را داشته و بيشترين احتياج را نسبت به كمك فرزند خود دارند و اين آيه تذكّرى براى اولاد است كه متوجّه پدر و مادر خود باشند و بدانند كه امروز كه در اوج توانايى جسمى و روحى هستند ، به زودى زمانى خواهد رسيد كه آنها هم به حالت ضعف پيرى و ارذل العمر و دورانى كه انسان در خلقت خود به قهقراء برمىگردد خواهند رسيد و بايد پدر و مادر را نصب العين خود قرار دهند و نسبت به آنها مهربان و رئوف باشند و ابدا كمترين كلمه‌اى كه دلالت بر انزجار و بيزارى بنمايد ( مثل اه يا اف ) نسبت به آنها بيان نكنند و هرگز با بلند كردن صدا و درشت‌گويى و داد و فرياد با آنها سخن نگويند بلكه در گفتگو و معاشرت رعايت احترام

--> ( 1 ) . ( إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ ) سورهء نساء ، آيهء 48 . ( 2 ) . سورهء انعام ، آيهء 151 .